O sanktuarium
- Strona główna
- O sanktuarium
W Kęble koło Wąwolnicy,
wśród gęstych lasów, nieopodal wielkiego kamienia, Tatarzy rozbili obóz. To tam, na ogromnym głazie, ustawili statuę Matki Bożej, drwiąc z niej na oczach polskich jeńców. Był to czas, gdy na polach pod Głuskiem Opolskim trwała decydująca bitwa pomiędzy najeźdźcami a dziedzicem Wąwolnicy, Ottonem Jastrzębczykiem. Kiedy chorągiew chana padła, Tatarzy, uciekając w popłochu, zaczęli zbierać łupy i jeńców, przygotowując się do opuszczenia Kębła.
Właśnie wtedy wydarzył się cud
nad statuą Matki Bożej pojawiła się jasność, a Ona sama zaczęła unosić się w górę. Jakby wymykając się z rąk niewiernych, stanęła na lipie na przeciwległym wzgórzu, kilkaset kroków dalej. Przerażeni tym widokiem Tatarzy rzucili się do ucieczki, porzucając łupy i jeńców. Po ich ucieczce statua wróciła na kamień, skąd ją wcześniej zdjęto.
Jeńcy, widząc ten cud, zrozumieli, że nadszedł czas łaski – obecność Boga stała się dla nich dowodem na odzyskanie wolności. To niezwykłe wydarzenie miało miejsce we wrześniu 1278 roku. Wieść o cudzie szybko rozeszła się po okolicy, przyciągając licznych pielgrzymów. Wkrótce, dziedzic Otto Jastrzębczyk zbudował drewniany kościół, w którym umieszczono cudowną figurkę Matki Bożej.
Figurka szybko zyskała sławę, stając się celem pielgrzymek z całej Polski.
Benedyktyni, dostrzegając liczne łaski spływające na wiernych za pośrednictwem Matki Bożej Kębelskiej, postanowili przenieść figurkę do większego i bardziej reprezentacyjnego kościoła św. Wojciecha w Wąwolnicy. Zgodę na to wydał papież Inocenty XII, a uroczysta procesja odbyła się 8 września 1700 roku. Figurka, wykonana z pnia lipowego w stylu Pięknych Madonn, pozostała na ołtarzu głównym do dziś.
Wąwolnica to jedno z najstarszych miast Lubelszczyzny, które rozkwitło w okresie panowania Kazimierza Wielkiego. Historia tego miejsca, splątana z dziejami cudownych objawień i codziennego życia ludzi, świadczy o głębokiej wierze i oddaniu mieszkańców tych ziem. Kościół w Wąwolnicy, wzniesiony w latach 1907-1914, jest dziś nie tylko miejscem modlitwy, ale i żywym świadectwem historii, gdzie wierni od wieków doznają łask Matki Bożej Kębelskiej, chroniącej ich przed wszelkimi nieszczęściami.
